ती ………………. भाग ३
आता तर काय तिची अन माझी रोज भेट होत होती दर वेळेस ती माझ्याशी जणू आपला हक्कच आहे अशा थाटात बोलत होती . बोलण्याचे विषय दरवेळेस वेगळे वेगळे असायचे . आजुबाजू च्या नवनवीन तांत्रिक गोष्टी मध्ये तिला खूपच रस होत. सारख हे काय ते काय विचारात असे. मोबाईल , कॉम्पुटर या बाबत तिला आकर्षण होत. तिचा भाऊ कॉम्पुटर मध्ये हुशार आहे अस तीच मत होत. तो खूप जिद्दीने शिकत होता. तिने तिच्या भावाशी माझी ओळख करून दिली .
एकदा गप्पांच्या ओघात मी तिला सहज विचारलं , " काय ग तू तशी हुशार आहेस कि कामात, मग तुला पुढ शिकावस का नाही वाटल ?" यावर ती म्हणाली , " दीदी शिकाव अस खूप वाटत पण काय करणार ? आमची परीस्थीती हि अशी , कि मला नुसते शिकता येणार नाही आणि काम करून शिकायला मला जमत नाही कारण इथली भाषा वेगळी मला मराठी समजत पण लिहिता येत नाही, माझी भाषा कन्नड. कोण मला निट समजावून सांगणार ? आणि आता माझ वय पण शाळेत जाऊन शिकण्याच नाही. मग काय करू ? समदी मानस अगदी माझ्या कामावरील ठेकेदार देखील म्हणतात कि तू शिक हुशार आहेस,तू पुढे जाशील. पण काय करू सांगा." तिचा रडवेला चेहरा मला पाहवत नव्हता. पण अगदी त्याक्षणी मी देखील काहीच करू शकत नव्हते .
विषय बदलण्यासाठी मी म्हणल, "अग आपण इतक्या छान गप्पा मारतोय, पण मला अजून तुझ नाव देखील माहित नाही. नाव काय तुझ? " आता काहीतरी कन्नड अवघड असा नाव ती सांगेल असा मला वाटल . पण गोड आवाजात ती म्हणाली," रेखा ". "वा ! एकदम झकास नाव आहे कि तुझ अगदी तुला साजेल अस. " यावर ती मनापासून हसली. मग मी तिला सांगितलं तू माझ जरा ऐकशील का ?" कसलाही विचार न करता ती लगेच हो म्हणाली त्याच मला जरा आश्चर्य वाटल ." तू तंबाखू खाण सोडून दे. मग मी तुला एक बक्षीस देईन." लहान मुलासारखे तिचे डोळे लकाकले. काय देणार तुम्ही मला ? तिने निरागसपणे विचारले. "एक छान पुस्तक". "पण मला कुठे येणार ते वाचायला ? तुम्ही कन्नड पुस्तक देणार का ? " मी म्हणाले , " हो कन्नड पुस्तक पण मराठी कस बोलाव, वाचव हे शिकवणार ". यावर तिला आनद झाला . "कधी देणार आज ? " तू तंबाखू सोडलीस याची मला खात्री पटली कि देणार." यावर मला काही कळायच्या आत तिने कमरेची पुडी काढली आणि फेकून दिली . मला आश्चर्याचा धक्का बसला . पण मी तिला सागितलं माझ्याकडे आत्ता लगेच पुस्तक नाहीये पण मी तुला दोन तीन दिवसात आणून देइन. ठीक आहे म्हणाली. मग तिचा सबंध प्रवास अगदी आनंदात गेला. सारखी ती तिच्या मैत्रीणीना काही तरी सांगत होती आणि तिचा कानडी कलकलाट चालू होता .
आणि आता पुस्तक कधी आणि कोणत आणावं या विचारात माझा प्रवास चालू होता.………
एकदा गप्पांच्या ओघात मी तिला सहज विचारलं , " काय ग तू तशी हुशार आहेस कि कामात, मग तुला पुढ शिकावस का नाही वाटल ?" यावर ती म्हणाली , " दीदी शिकाव अस खूप वाटत पण काय करणार ? आमची परीस्थीती हि अशी , कि मला नुसते शिकता येणार नाही आणि काम करून शिकायला मला जमत नाही कारण इथली भाषा वेगळी मला मराठी समजत पण लिहिता येत नाही, माझी भाषा कन्नड. कोण मला निट समजावून सांगणार ? आणि आता माझ वय पण शाळेत जाऊन शिकण्याच नाही. मग काय करू ? समदी मानस अगदी माझ्या कामावरील ठेकेदार देखील म्हणतात कि तू शिक हुशार आहेस,तू पुढे जाशील. पण काय करू सांगा." तिचा रडवेला चेहरा मला पाहवत नव्हता. पण अगदी त्याक्षणी मी देखील काहीच करू शकत नव्हते .
विषय बदलण्यासाठी मी म्हणल, "अग आपण इतक्या छान गप्पा मारतोय, पण मला अजून तुझ नाव देखील माहित नाही. नाव काय तुझ? " आता काहीतरी कन्नड अवघड असा नाव ती सांगेल असा मला वाटल . पण गोड आवाजात ती म्हणाली," रेखा ". "वा ! एकदम झकास नाव आहे कि तुझ अगदी तुला साजेल अस. " यावर ती मनापासून हसली. मग मी तिला सांगितलं तू माझ जरा ऐकशील का ?" कसलाही विचार न करता ती लगेच हो म्हणाली त्याच मला जरा आश्चर्य वाटल ." तू तंबाखू खाण सोडून दे. मग मी तुला एक बक्षीस देईन." लहान मुलासारखे तिचे डोळे लकाकले. काय देणार तुम्ही मला ? तिने निरागसपणे विचारले. "एक छान पुस्तक". "पण मला कुठे येणार ते वाचायला ? तुम्ही कन्नड पुस्तक देणार का ? " मी म्हणाले , " हो कन्नड पुस्तक पण मराठी कस बोलाव, वाचव हे शिकवणार ". यावर तिला आनद झाला . "कधी देणार आज ? " तू तंबाखू सोडलीस याची मला खात्री पटली कि देणार." यावर मला काही कळायच्या आत तिने कमरेची पुडी काढली आणि फेकून दिली . मला आश्चर्याचा धक्का बसला . पण मी तिला सागितलं माझ्याकडे आत्ता लगेच पुस्तक नाहीये पण मी तुला दोन तीन दिवसात आणून देइन. ठीक आहे म्हणाली. मग तिचा सबंध प्रवास अगदी आनंदात गेला. सारखी ती तिच्या मैत्रीणीना काही तरी सांगत होती आणि तिचा कानडी कलकलाट चालू होता .
आणि आता पुस्तक कधी आणि कोणत आणावं या विचारात माझा प्रवास चालू होता.………
No comments:
Post a Comment