ती ……… भाग १
नेहमी प्रमाणे कामावर जात असताना मला ती भेटली . उंच आणि रेखीव बांध्याची, सावळ्या रंगाची , नीट -नेटकी राहणारी, आत्मविश्वास आणि गोड हसू चेहऱ्यावर असणारी , नजर चौकस आणि धीट अशी असणारी . मी बसला उशीर होतोय म्हणून वैतागले होते. आजूबाजूला बघत होते तेव्हाच खर तर मी तिला पाहिलं होत , तिच्या व्यक्तिमत्वामध्ये काही खास आहे असा एका नजरेत जाणवत होतच पण वैतागले असल्याने, असेल कोणी तरी म्हणून मी दुर्लक्ष केल.
"दीदी बस इधर कब आयेगी ? कितनी देर हुई है ." अस म्हणत ती माझ्या जवळ आली. आवाजातला गोडवा जाणवून मी पाहिले तर तीच होती ती ! तिला कसलही उत्तर देण्याच्या फंदात न पडता मी सरळ २-३ मिनिटे तिच्याकडे पाहून घेतल. तशी तीही मला बघत असावी असा मला वाटलं आणि माझा कयास खरा ठरला. मी काहीच बोलत नाही अस पाहून ती म्हणाली ' " में कब से आपको देख रहि हु . आप इधर से रोज जाती है ना !"
आता आश्चर्य चकित होण्याची वेळ माझ्यावर आली होती. तिच्याशी हिंदीत बोलायच विसरून जाऊन मी तिला मराठी मध्ये म्हणाले , " हो . पण मी रोज काही एव्हढी उशिरा जात नाही मग तू कस काय मला पाहतेस?" "मैने शामको इधर आते हुये आपको देखा है." अरेच्चा हि तर रोज संध्याकाळी माझ्या बस मध्ये असेल तर मला दिसत कशी नाही अस मला प्रश्न पडला .
मग माझ्या लक्षात आल कि हिला तिच्या प्रश्नाच उत्तर द्यायचं राहून गेल आहे. मी काही बोलणार तोच पुढे ती म्हणाली, "आज बसला फारच टाईम झाला . रोज ची या येळेची कटकट आहे. " अरे वा ! हिला मराठी बोलता येत की. मग मी तिला म्हटल, " हो ना ! काय करणार बस चा त्रास या रूट ला जर जास्तच आहे. " मला वाटल हिला कळाल असेल का त्यावर लगेच ती म्हणाली , " दुसऱ्या साईड ला सारख्या बस आहेत. हिकडच बोंब असते निसती. " माझ्याच मनातले विचार पण जरा वेगळ्या भाषेत ती बोलून दाखवत होती. माझा वैताग एकदम कमी झाला .
पण माझी उत्सुकता मात्र जागी झाली. मी तिला विचारले . " काय ग तू बिल्डींगच्या कामावर जातेस ना ? " तिचा तो टीपीकल ड्रेस पाहून दुसरी कुठली शंकाच येत नव्हती . " हो !" उत्तरासरशी ती पचकन थुंकली. मला काही ते आवडल नाही ते तिने माझ्या चेहऱ्या वरून ताडलं असाव . "स्वारी दीदी !" एकदम ओशाळवाण्या स्वरात ती म्हणाली. तेवढयात बस आली आणि बसमध्ये बसण्याच्या गडबडीत आमचा संवाद तुटला. पण एका नवीन नात्याला सुरवात मात्र झाली होती . …… आणि पुढे त्या नात्याने एक छान वळण घेतल.
आता आश्चर्य चकित होण्याची वेळ माझ्यावर आली होती. तिच्याशी हिंदीत बोलायच विसरून जाऊन मी तिला मराठी मध्ये म्हणाले , " हो . पण मी रोज काही एव्हढी उशिरा जात नाही मग तू कस काय मला पाहतेस?" "मैने शामको इधर आते हुये आपको देखा है." अरेच्चा हि तर रोज संध्याकाळी माझ्या बस मध्ये असेल तर मला दिसत कशी नाही अस मला प्रश्न पडला .
मग माझ्या लक्षात आल कि हिला तिच्या प्रश्नाच उत्तर द्यायचं राहून गेल आहे. मी काही बोलणार तोच पुढे ती म्हणाली, "आज बसला फारच टाईम झाला . रोज ची या येळेची कटकट आहे. " अरे वा ! हिला मराठी बोलता येत की. मग मी तिला म्हटल, " हो ना ! काय करणार बस चा त्रास या रूट ला जर जास्तच आहे. " मला वाटल हिला कळाल असेल का त्यावर लगेच ती म्हणाली , " दुसऱ्या साईड ला सारख्या बस आहेत. हिकडच बोंब असते निसती. " माझ्याच मनातले विचार पण जरा वेगळ्या भाषेत ती बोलून दाखवत होती. माझा वैताग एकदम कमी झाला .
पण माझी उत्सुकता मात्र जागी झाली. मी तिला विचारले . " काय ग तू बिल्डींगच्या कामावर जातेस ना ? " तिचा तो टीपीकल ड्रेस पाहून दुसरी कुठली शंकाच येत नव्हती . " हो !" उत्तरासरशी ती पचकन थुंकली. मला काही ते आवडल नाही ते तिने माझ्या चेहऱ्या वरून ताडलं असाव . "स्वारी दीदी !" एकदम ओशाळवाण्या स्वरात ती म्हणाली. तेवढयात बस आली आणि बसमध्ये बसण्याच्या गडबडीत आमचा संवाद तुटला. पण एका नवीन नात्याला सुरवात मात्र झाली होती . …… आणि पुढे त्या नात्याने एक छान वळण घेतल.
No comments:
Post a Comment