माझ्या कॅलेंडर मध्ये फेब्रुवारी नंतर जानेवारी !
इतका सावळा गोंधळ होऊन देखील पुन्हा पास काढताना मी जरा गाफील राहिले. हिशेब व्यवस्थित पहिला पण तारीख काही निट पहिली नाही आणि तिथेच खूप मोठा गोंधळ झाला. तर वाचक मित्रहो, माझा पहिला घोळ तर तुम्हाला माहीतच आहे.
दुसऱ्या वेळेस काय झाल कि, संध्याकाळी घाई गडबडीच्या वेळीस मी पास काढायला गेले होते. अजूनही मला हे कळाल नाही कि नेमकी माझ्या वेळेस पास केंद्रावर गर्दी कशी काय असते ? मी नेहमीप्रमाणे पास काढला. निरखून बघणार तोच माझी बस आली आणि घाईघाई ने जागा पकडण्यासाठी मी पळतपळत बस कडे गेले. नंतर बसण्याच्या गडबडीत पास चेक करण्याचा राहून गेला. (तो माझी फजिती होई पर्यंत मी चेक केला नव्हता). असे जवळपास ८-१० दिवस होऊनही गेले असतील. एकदा आमची बस नेहमी प्रमाणे ग्यास भरायला गेली होती. आणि आम्ही मुकाट्याने दुसरी बस बदलून डेकन्नला उतरलो. मला वाटत ती कोथरूडला जाणारी बस होती.
चेकर समोर आल्यावर त्याला पास दाखवला त्याने तो पहिला आणि मला दिला म्हंटल चला सुटलो एकदाचे या गोंधळातून. तर तो म्हणाला , " म्याडम , बघू तुमचा पास परत एकदा !". मी आश्चर्याने त्याला परत पास दिला. "अहो ! हा पास तर चुकीचा आहे. " आता मात्र माझाच चेहरा गोंधळल्यासारखा सारखा झाला. एव्हाना बस मधले सर्व प्रवासी उतरून निघून गेले होते. आणि बसही गेली होती. " कधी काढला पास तुम्ही? " जरासे दरडावून त्याने विचारले. मी म्हणले, " अहो, आत्ता आठ दहा दिवसांपूर्वीच तर काढला. मग तो जरा हसून म्हणाला, " अहो म्याडम, चुकी तुमची नाही तर ती पास काढणारयाची आहे. त्याने बाकी पास बरोबर लिहिला आहे पण महिना चुकीचा टाकला आहे !" ती तारीख त्याने मला दाखवली हे पहा, ३० जानेवारी ते २८ फेब्रुवारी असा पास हवाना ! मग तो ३० जानेवारी ते २८ जानेवारी असा लिहिलाय ! अरेच्चा तर घोळ हा झाला होता तर..... मी मनातल्या मनात कपाळाला हात लावला.
एव्हाना इतर चेकर हि जमा झाले होते. मी आणि माझी मैत्रीण वैदेही दोघी वैतागलो होतो. "मग आता काय करायच?" मी विचारले. तो म्हणाला या पासची झेंरॉक्स काढून द्या, मी तक्रार नोंदवतो. " मग मी आणि वैदेही हताशपणे एकमेकींकडे पाहत झेंरॉक्स काढण्यासाठी फिरू लागलो. तो चेकर पुढे, आम्ही दोघी त्याच्या मागे अशी आमची वरात फिरत होती .
सगळी झेंरॉक्सची दुकाने बंद. ती नेहमी उशीराच उघडतात. बस स्टोपवरही गर्दी होती. सगळे जण आमच्याकडे विचित्रपणे पाहू लागले. होते. थोड्यावेळाने त्याला कुठून तरी झेंरॉक्स काढून मिळाली. नंतर त्याने सर्वांसमक्ष माझ्याकडून त्याच्या हुकुमाप्रमाणे अर्ज लिहून घेतला. मग आमची स्वारी परत पास केंद्र कडे गेली. तिथल्या बाईने तो पास दुरुस्त करून दिला. आणि आम्ही हुश्श ! करून आपापल्या कामाला गेलो. दरम्यान त्याने तुम्ही शिकलेली माणस अस वागता. तुम्ही पास चेक करायला पाहिजे. अस बरच काही मला सुनावल होत . आम्ही होतो म्हणून तुम्हाला जास्त त्रास झाला नाही, नाही तर दूसरे लोक असते तर खूप त्रास झाला असता, वैगरे वैगरे.
दुसऱ्या वेळेस काय झाल कि, संध्याकाळी घाई गडबडीच्या वेळीस मी पास काढायला गेले होते. अजूनही मला हे कळाल नाही कि नेमकी माझ्या वेळेस पास केंद्रावर गर्दी कशी काय असते ? मी नेहमीप्रमाणे पास काढला. निरखून बघणार तोच माझी बस आली आणि घाईघाई ने जागा पकडण्यासाठी मी पळतपळत बस कडे गेले. नंतर बसण्याच्या गडबडीत पास चेक करण्याचा राहून गेला. (तो माझी फजिती होई पर्यंत मी चेक केला नव्हता). असे जवळपास ८-१० दिवस होऊनही गेले असतील. एकदा आमची बस नेहमी प्रमाणे ग्यास भरायला गेली होती. आणि आम्ही मुकाट्याने दुसरी बस बदलून डेकन्नला उतरलो. मला वाटत ती कोथरूडला जाणारी बस होती.
चेकर समोर आल्यावर त्याला पास दाखवला त्याने तो पहिला आणि मला दिला म्हंटल चला सुटलो एकदाचे या गोंधळातून. तर तो म्हणाला , " म्याडम , बघू तुमचा पास परत एकदा !". मी आश्चर्याने त्याला परत पास दिला. "अहो ! हा पास तर चुकीचा आहे. " आता मात्र माझाच चेहरा गोंधळल्यासारखा सारखा झाला. एव्हाना बस मधले सर्व प्रवासी उतरून निघून गेले होते. आणि बसही गेली होती. " कधी काढला पास तुम्ही? " जरासे दरडावून त्याने विचारले. मी म्हणले, " अहो, आत्ता आठ दहा दिवसांपूर्वीच तर काढला. मग तो जरा हसून म्हणाला, " अहो म्याडम, चुकी तुमची नाही तर ती पास काढणारयाची आहे. त्याने बाकी पास बरोबर लिहिला आहे पण महिना चुकीचा टाकला आहे !" ती तारीख त्याने मला दाखवली हे पहा, ३० जानेवारी ते २८ फेब्रुवारी असा पास हवाना ! मग तो ३० जानेवारी ते २८ जानेवारी असा लिहिलाय ! अरेच्चा तर घोळ हा झाला होता तर..... मी मनातल्या मनात कपाळाला हात लावला.
एव्हाना इतर चेकर हि जमा झाले होते. मी आणि माझी मैत्रीण वैदेही दोघी वैतागलो होतो. "मग आता काय करायच?" मी विचारले. तो म्हणाला या पासची झेंरॉक्स काढून द्या, मी तक्रार नोंदवतो. " मग मी आणि वैदेही हताशपणे एकमेकींकडे पाहत झेंरॉक्स काढण्यासाठी फिरू लागलो. तो चेकर पुढे, आम्ही दोघी त्याच्या मागे अशी आमची वरात फिरत होती .
सगळी झेंरॉक्सची दुकाने बंद. ती नेहमी उशीराच उघडतात. बस स्टोपवरही गर्दी होती. सगळे जण आमच्याकडे विचित्रपणे पाहू लागले. होते. थोड्यावेळाने त्याला कुठून तरी झेंरॉक्स काढून मिळाली. नंतर त्याने सर्वांसमक्ष माझ्याकडून त्याच्या हुकुमाप्रमाणे अर्ज लिहून घेतला. मग आमची स्वारी परत पास केंद्र कडे गेली. तिथल्या बाईने तो पास दुरुस्त करून दिला. आणि आम्ही हुश्श ! करून आपापल्या कामाला गेलो. दरम्यान त्याने तुम्ही शिकलेली माणस अस वागता. तुम्ही पास चेक करायला पाहिजे. अस बरच काही मला सुनावल होत . आम्ही होतो म्हणून तुम्हाला जास्त त्रास झाला नाही, नाही तर दूसरे लोक असते तर खूप त्रास झाला असता, वैगरे वैगरे.
No comments:
Post a Comment